Martino  
 

winnaar "Gouden Meeuw 2006-2007"

 
     
 

 

 

 
     
   
 

 
   
   
   
   
       
     
  Juryverslag:

VERSLAGGEVING GOUDEN MEEUW  2006-2007  II.3

 

PRODUCTIE: MARTINO

 

AUTEUR/VERTALER:   ARNE SIERENS

 

REGIE: FRANK VERDRU

 

GROEP:  DEUGD EN VREUGD VLAMERTINGE

 

LOCATIE: CC VLAMERTINGE 10.02.2007 om 20.00 uur

 

  1. REGIE EN ENSCENERING:

Met een heel beperkte enscenering maar met een schitterende en complementaire cast heeft de regisseur een levendige regie uitgebouwd. Geen tierlantijntjes, alles puur natuur, hard, soms heel cru maar nooit choquerend. Bewegingen, plaatsingen en gebruik van de ‘micro der ontboezemingen’ zijn prima! De directe confrontaties broer/zus laat hij spelen op de ‘toog’ en in een rood licht. Een enig mooi sfeerbeeld.

  1. DECOR:

Met een minimum aan decorelementen: toog, twee tafeltjes, enkele stoelen en het ‘keukentje’ schiep het decor de sfeer van ‘den Martino’:  de sandwichbar/eettent. De acteurs hadden veel spelruimte en alle meubilair werd spiritueel aangewend.

  1. BELICHTING EN KLANK:

Belichting: met de beperkingen van de zaal en de scène werd een meer dan behoorlijke belichting gerealiseerd. Kleurrijk, ondersteunend. Alle overgangen kwamen op het juiste moment.

Muziek; schitterende muziekkeuze. Oh zo herkenbaar! Typetrend voor de plaats van het spel en vooral heel sfeerbrengend.

  1. UITSPRAAK EN TAAL:

De hele groep beschikt over een vlotte zegkracht en een meer dan behoorlijke uitspraak. Af en toe waren er de storende geluiden van krakende stoelen. Sterk en aangehouden tempo. Geen versprekingen of haperingen.

  1. KOSTUMERING EN GRIME:

Gewaagd waar het kon en mocht. Iedereen was goed getypeerd. Ook aan dat luik van de productie hebben de regisseur en de groep opvallend veel aandacht besteed.

  1. SAMENSPEL/HOMOGENITEIT:

Dergelijke productie staat of valt met een sterke en homogene cast. Hier was dit schitterend. Iedereen acteerde op een even hoog niveau. Er was veel oogcontact, zelfs in scènes waar naar het publiek toe werd geacteerd.

  1. ONTHAAL/PROGRAMMABOEKJE/LOGO’S,………………………

Onthaal: goed en verzorgd.

Programmaboekje: goed gestoffeerd. Een voorbeeld voor vele groepen. 

  1. SPELERSGROEP:
  1. Patricia, zus van Alex, vertolkt door Marleen Oreel:

Groot toneeltalent! Zij was de leidende en tegelijk bezielende figuur in het stuk en zette met veel présence en een sterke persoonlijkheid haar typetje neer. Marleen was de prima inter pares van de cast!

Zij had een heel dankbare rol en speelde die met overtuiging. Ze kan hierbij steunen op een  ongemeen sterke mimiek, een overheersende stem en een expressieve  lichaamstaal. .

  1. Benito, kok en soms vriendje van Patricia, vertolkt door Patrick Heyte:

Pure klasse! Patrick had niet dé grote rol maar bij iedere verschijning ten tonele stond hij er. Hij heeft een schitterende, warme stem, is heel beweeglijk, heeft een sterke taal en zegging. Lichaamstaal en mimiek gaven Patrick een grote geloofwaardigheid mee.

  1. Alex, broer van Patricia, ex-drugverslaafde,  vertolkt door Björn Vanacker:

Björn acteerde zonder complexen. Hij is ook heel beweeglijk, mondig en acteert ongekunsteld. Björn had een heel zware opdracht: hij bleef de voorstelling door heel sterk acteren. De scène waarin hij de toenadering doet naar zijn zuster stak vol gevoelens en beroerde het publiek. Hij acteerde boosheid,  liefde en affectie met fonkelende ogen, soms op het randje van overacting.

  1. Willy, taxichauffeur, vertolkt door Bart Maes:

Bart had geen makkelijke opdracht. In feite was hij toeschouwer in de ‘Martino’. Niettemin zagen we Bart evolueren naar de vertrouwenspersoon waar iedereen naar toe kwam. Rustgevend en altijd even attent.

  1. Evelyne, werkneemster in de Martino, vertolkt door Suzy Beun:

Suzy startte ietwat onzeker – wat door auteur en regisseur overigens opgelegd was -  maar groeide vrij snel in haar rol. Zij was den ‘duts’ maar werd in het spel een grote ‘madam’! Vocaal demonstreerde zij haar evolutie in het stuk. Schitterende vertolking!

  1. Gaetan, chauffeur van een minister, vertolkt door Pieter Clauw:

Een ‘brave heer’ die als het ware de brug slaat tussen Jan Modaal, de burgerij en het volk dat de Martino bezoekt. De auteur toont met dit personage duidelijk aan dat iedereen zowat gelijk is. Hij was bij wijlen wat te terughoudend en gereserveerd. Dit kwam vooral tot uiting in de liefdesscène met Evelyne, waarin zijn voorgeschreven schroom hem iets te tam deed acteren. Toch speelde hij zijn rol zeer gedoseerd.

 

Besluit:

 

Een gedurfde productie voor een vroom dorpje dat Vlamertinge toch is. Dank zij een sterke cast en dito regie gaf de groep een sterke productie ten beste. Modern, ruw maar altijd zonder het publiek te choqueren. Ook dat is een tragi-komedie maar niet te vergelijken met de eerder dramatische stukken van andere auteurs zoals Lode Pools! Een pluim voor de volledige groep omdat hij dergelijk moderne maar hoe dan ook ruwe stukken aan zijn publiek kan en durft voorschotelen!

 

NOMINATIE:

Voor de volledige groep IN DEUGD EN VREUGD. Van acteurs, regisseur, technici tot bestuursmensen. Met deze productie overdonderde hij zowel het publiek als de jury. Onverwacht en daarom nog mooier en sterker. Een schitterende regie, een sterke cast, ondersteund door een hechte groep technici maakten van ‘Martino’ een beklijvend stuk theater!

 

Voor verslag,

 

Daniël Verguchten

Secretaris van de jury.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen